ongeveer 16 maanden schoon
Wat een pechweek.
Het heeft even geduurd, maar vanavond heeft P bekend dat hij Mus heel gezellig vindt, maar dat hij niet méér voelt. Mus is daarvan best een beetje van de kaart. Het is goed om te weten dat Mus een enorm kieskeurige vogel is. P was één van de zeer weinige mannen waarvan Mus van slag raakte. Mus dacht zelfs stiekem dat P weleens de ware kon zijn. De liefde is wreed.
En maandagavond stond Mus nietsvermoedend voor de deur van haar vaste sportclub. Maar die gaat nooit meer open. Failliet. Zomaar, foetsie, weg. En niet zomaar een sportclub. Alles binnen was achenebbisj. Scheuren in de muren, krakende vloeren, slechts twee warme douches waar nog water uit kwam, een sauna die verlicht werd door het bordje van de nooduitgang en een dompelbad dat al maanden lek was. Maar de mensen die er kwamen waren fantastisch. Van de kwieke mevrouw van 76 die er al 25 jaar kwam, tot de Amerikaan die in zijn jeugd getroffen was door polio. Het personeel kende iedereen bij naam. Tijdens de lessen werden er grappen gemaakt, er werd meegejoeld met de muziek en het maakte niet uit waar je in sportte. Mus kwam er toen ze net afgekickt was van de sigaretten en de joints. De sportclub werd onderdeel van de veranderingen in haar lijf en leven. En nu, zomaar, is die wereld die zij een jaar geleden had leren kennen, weg. Foetsie. Zonder ook maar van iets of iemand afscheid te hebben kunnen nemen.
Het is een kutweek, ronduit een kutweek. Maar Mus peinst er niet over om weer te gaan roken of te gaan blowen.